.
.

ارسال به دوستان
ارسال به دوستان
  • ارسال به دوستان
  • اضافه كردن به ليست دلخواه مرورگر
  • تعیین صفحه پیش فرض مرورگر
  • چاپ
  • آر.اس.اس
  • آمار بازدید
    تعداد بازدید از سایت: 242160454
    تعداد بازدید این صفحه: 63550
    در امروز: 26634

نام ارسال کننده :  
ایمیل ارسال کننده:
نام دریافت کننده :
ایمیل دریافت کننده :  
موضوع ایمیل :
کد تصویری :
 

نظر شما
نام
پست الكترونيک
وب سایت
نظر
×
غیببت
پشت کسی حرف زدن
ایمانت را می خورد!!!! غیبت، مثل خوره به جان دینمان می افتد و آبش می کند، تحلیلش می دهد، کم کم حتی نابودش می کند.

گاهی حس می کنیم چیزی مثل خوره به جانمان می افتد. یک ناراحتی، یک غم، یک نگرانی، یک استرس، یک اضطراب و... . دائم در هول و ولا هستیم و عذاب می کشیم. انگار داریم از درون، خورده می شویم و تحلیل می رویم. مثلا مادر هستیم و فرزندمان ساعت ها بعد از زمانی که قرار بوده به خانه برگردد، هنوز پیدایش نشده. هر قدر خودمان را مشغول کارهای دیگر می کنیم، حواسمان پرت نمی شود. نه آشپزی، نه تلویزیون، نه صحبت کردن با تلفن و... . تنها چیزی که ما را از این خود خوری نجات می دهد، دیدن فرزندمان سالم و سلامت، در خانه است. آن لحظه ها، درست مانند آن که خوره به جانمان افتاده، آرام و قرار نداریم و تحلیل می رویم. شاید از نگرانی مریض شویم.

دین ما هم مانند مادری ست که به حالمان نگران است. هر رفتاری که می کنیم مایه ی سربلندی یا مایه ی سرافکندگی اوست. هر قدر ما راست تر و با حق همراه تر، او خوشحال تر و سرحال تر. و هر چه ما از راه راست دورتر و با شیطان هم نشین تر، او بدحال تر و بیمارتر.

می توانیم فرزند خوبی برای مادرمان، دینمان باشیم. خشک و ترش کنیم و نگذاریم بیمار شویم. مواظبتش کنیم و برای هرچه خوشحال تر شدن و خوب تر شدنش، تلاش کنیم. می توانیم آن قدر فرزند خوبی باشیم، که مادرمان از ما راضی باشد. او همان کسی است که ما را بزرگ کرده و می تواند مواظبمان باشد. از کودکی تا مرگ. این مادر ماست که حتی خوشبختی یا بدبختی ما را با تربیتش رقم می زند. این مواظبت ما بر دین است که سعادت و شقاوت ما را تعیین می کند.

غیبت، مثل خوره به جان دینمان می افتد و آبش می کند، تحلیلش می دهد، کم کم حتی نابودش می کند. غیبت همان خوره ای است که آرام و قرار برای جانِ ایمانمان نمی گذارد و در انتظار هر لحظه بازگشتمان به او، در انتظار هر لحظه توبه و در انتظار هر لحظه توبه و هر لحظه پشیمانی، خانه ی وجودمان را از بالا تا پایین قدم می زند و دلسوزانه اشک می ریزد و لحظه لحظه رنجورتر می شود. غیبت، بیماری می شود و به جان دین می افتد و سرانجام یا با توبه ی ما شفا می گیرد و یا آنقدر در آن پیش می رویم که هلاک می شود. پیامبر اکرم (ص) می فرمایند: «ألغِیبَهُ أَسرَعُ فِی دِینِ الرَّجُلِ المُسلِمِ مِنَ الکِلَهِ فِی جَوفِهِ.» غیبت کردن در (نابودی) دین مسلمان موثرتر از خوره در درون اوست.[1]

-------------------------------

پی نوشت ها:

[1]. کافی، ج2،ص 357، ح1.

منبع: سبک زندگی
رنگ خدا کلمات کليدي
غیبت, توبه, خوشبختی, پیامبر

نظر شما
نام
پست الكترونيک
وب سایت
نظر
نمی دانم چه خطابت کنم؟
نیش زبان بدتر از از زخم سرنیزه است
اظهار محبت به همسر، نشانه ایمان کامل است
مدیریت آموزشی پیامبر در خانواده - حجت الاسلام عبدوس
  • 1397/8/13 يكشنبه مدیریت آموزشی پیامبر در خانواده - حجت الاسلام عبدوس
    مدیریت آموزشی پیغمبر در خانواده. یک خانمی در مدینه بود بنام شفاء. این خانم خواندن و نوشتن بلد بود. پیغمبر به این خانم گفت بیا تو خونه من به زنهای من خواندن و نوشتن یاد بده. میگه این خانم شفاء روزها می اومد تو خونه پیغمبر، به زنهای پیغمبر درس خواندن و نوشتن یاد می داد ...
    کلیپ صوتی
کلیپ  زیبای « عاشورا مایه ترفیع تمام عالم است»
ارسال نظر
ارتباط با ما
نشانی: مشهد مقدس، حرم مطهر امام رضا علیه السلام، صحن جامع رضوی، ایوان غربی
تلفن: 32212008-051
فکس: 32003552-051
صندوق پستی: 91735/517
ایمیل: razavi@aqr.ir