.
.
 
 
 

 
 
ارسال به دوستان
 
ارسال به دوستان
  • ارسال به دوستان
  • اضافه كردن به ليست دلخواه مرورگر
  • تعیین صفحه پیش فرض مرورگر
  • چاپ
  • آر.اس.اس
  • آمار بازدید
    تعداد بازدید از سایت: 153563078
    تعداد بازدید این صفحه: 2152235
    در امروز: 63201

نام ارسال کننده :  
ایمیل ارسال کننده:
نام دریافت کننده :
ایمیل دریافت کننده :  
موضوع ایمیل :
کد تصویری :
 
×
چهارشنبه 22/10/1395

 زیارت، مثنوی عشق (2)

بدان که زندگی واقعی در دو سرا به بندگی حقیقی در این سرا بستگی دارد و از جمله مکان هایی که در آن میثاق بندگی تجدید می شود تا انسان جامة غلامی بپوشد و ....
دل مسافرِ کوی یار (زائر) عرش رحمان است. پس باید کعبة دل را از اغیار پاک گرداند و محبوب را در آن جای داد، زیرا دل زائر از عشق به مولایمان رضاعلیه السلام توانمند می شود و در این حال، انسان خاکی با شکستن بت نفس، همدوش ثریا می گردد. پس ای عاشق رضا، بدان که زندگی واقعی در دو سرا به بندگی حقیقی در این سرا بستگی دارد و از جمله مکان هایی که در آن میثاق بندگی تجدید می شود تا انسان جامة غلامی بپوشد و آیین طاعت را فرا گیرد و دلش مَحرم اسرار حق گردد، حرم مولایمان رضاست.
مسافر کوی عشق برای دیدار معشوق باید با اشک ندامت، جان خود را شسته، دل را به زیور بندگی پیراسته، تن را به زینت طاعت آراسته گرداند تا جمال و جلال کبریایی حق را بیابد.
ای مسافر کوی یار، چون از خانة خود، بیرون رفتی، بایست و بگو: «اللَّهُمَّ إِلَیْکَ وَجَّهْتُ وَجْهِی وَ عَلَیْکَ خَلَّفْتُ أَهْلِی وَ مَالِی وَ مَاخَوَّلْتَنِی وَ بِکَ وَثِقْتُ فَلا تُخَیِّبْنِی یَا مَنْ لا یُخَیِّبُ مَنْ أَرَادَهُ وَ لا یُضَیِّعُ مَنْ حَفِظَهُ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ احْفَظْنِی بِحِفْظِکَ فَإِنَّهُ لا یَضِیعُ مَنْ حَفِظْتَ».
 
مفاهیم
ای بنده نواز بی نیاز، به آستان تو روی آوردم و به ضمانت خانواده تو خانواده، مال و دارایی خود را گذاشتم و به (حفظ و نگهداری تو) بر آن ها اطمینان دارم. پس ای آنکه هر کس قصدش کند، ناامیدش نکند، ناامیدم مساز. ای آنکه نابود نمی شود کسی که او (خدا) حافظش باشد، پس بر محمد صلی الله علیه و آله و خاندانش درود فرست و مرا حفظ نما؛ به گونه ای که تباهی در آن راه ندارد.
 
بدان که زندگی واقعی در دو سرا به بندگی حقیقی در این سرا بستگی دارد.

 شفا
2-2. مثبت نگری
این عبارت ها از جهات متعددی قابل تحلیل است، ولی چون هدف، موجزگویی است، فقط به دو مورد، یعنی پیوستن به خالق و مثبت نگری اکتفا می شود.
نکته نخست اینکه زائر طهارت، شرح صدر و جاری شدن مدح را از خالق می خواهد: «طَهِّرْنِی وَ أَجْرِ عَلَى لِسَانِی مِدْحَتَکَ». در زیارت به اساسی ترین موضوع، یعنی انقطاع از معبود و مهمترین اثر، پوچی، سرگردانی و اضطراب بشر، توجه می شود، چنان که ویلیام جیمز می گوید: «نخستین علت اساسی همة انواع بیماری، ضعف یا افسردگی ناشی از احساس جدایی انسان از قدرت الوهی است که خدایش می نامیم.»[1] از این رو، در متن زیارت که چند جمله است، کلمه الله و ضمایر مربوط به آن، بیش از سی بار تکرار شده؛ تکرار این واژه در واقع راهی برای تأکید، بازگشت و توجه به خالق می باشد. توضیح آنکه زائر هنگام قصد زیارت باید طهارت داشته باشد. الگوی دینی، طهارت را با اتّصال دل به مبدأ شروع می کند. به عبارت دیگر، اگرچه زائر قصد غسل می کند تا خود را پاک گرداند، ولی در واقع خالق، مسبب همة امور است. از این رو، برای تحقّق این اتصال به مبدأ می فرماید: «اللَّهُمَّ طَهِّرْنِی» «خداوندا، تو مرا پاک کن» و نفرمود من خود را با شستن پاک می کنم.
همچنین در این عبارت خداوند با واژۀ «اللَّهُمَّ» و ضمیر مستتر اَنتَ در (اطَهِّرْنِی) آمده، یعنی در یک درخواست، دوبار نام خدا ذکر شده است، پس اتصال به مبدأ در زیارت، اساس و محور می باشد.
 
                                  
 
نکته دوم، مثبت نگری، یعنی استفاده از ظرفیت های ذهنی مثبت و نشاط انگیز و امیدوارکننده در زندگی برای تسلیم نشدن در برابر عوامل منفی و احساس یأس و ناامیدی است. زائر پس از اتّصال و طهارت «طَهِّرْنِی»، درخواست شرح صدر و جاری شدن مدح و ثنای الهی را از خدا می کند. در این کلام نیز اتصال به خالق مطرح است، زیرا نمی گوید: خدایا، من مدح و ثنای تو را می گویم، بلکه می فرماید: «خدایا، مدح و ثنای خود را تو بر زبانم جاری ساز». جاری شدن مدح و ثنای الهی، نوعی مثبت نگری است، زیرا «مدح، ستایش زیبایی های اختیاری و غیر اختیاری است».[2]
 
جاری شدن مدح و ثنای الهی، نوعی مثبت نگری است، زیرا «مدح، ستایش زیبایی های اختیاری و غیر اختیاری است.

 به عبارت دیگر، در جملة «وَ أَجْرِ عَلَى لِسَانِی مِدْحَتَکَ» دو نکته آمده: اول آنکه تحقّق مدح را به خدا نسبت داده، می گوید، مدح خود را تو بر زبانم جاری کن و این خود، اتصال به مبدأ است. دوم آنکه مدح را مطرح کرده، زیرا در مدح، انسان به زیبایی های خلقت توجه می کند. حال چه آن مخلوق، زیبایی را به اختیار خود داشته باشد یا آنکه از روی اختیار وی نباشد، مانند زیبایی گل که از خودِ گل نیست، بلکه از خالق گل است. به هر حال، در متن زیارت، توجه به خالق و زیبایی های هستی و ستایش بر خالق آن، بهترین نوع مثبت نگری است.
عبادی با تحقیقی به نام «بررسی اثربخشی آموزش مثبت نگری بر افزایش امید به زندگی» تأکید می کند که بین مثبت نگری به وسیلة تأکید بر آیات قرآن با افزایش امید به زندگی، رابطه معناداری وجود دارد.[3] بنابراین، اگر زائر، مضامین دعا را بفهمد و آن را بفهمد و آن را باور کند و به آن معرفت بیابد، مانند عبارت «أَجْرِ عَلَى لِسَانِی مِدْحَتَکَ» بر زبانم مدح خود را جاری نما و «یا من لا یجیب من اراده»، یعنی ای کسی که نا امید نمی کند هر که او را قصد کند، امیدواری و مثبت نگری در او تقویت می گردد. این مثبت نگری و امیدواری در سلامت روانی و نشاط فرد و اجتماع تأثیر خواهد داشت.
 
 برای مشاهده مطلب قبلی اینجا  و بعدی کلیک کنید
 
 
منبع: کتاب ندای عشق رضوی - بنیاد پژوهش های اسلامی آستان قدس رضوی


-----------------------------------------------------------
پی نوشت ها:
[1].آذربایجانی، مسعود، روان شناس دین از دیدگاه ویلیام جیمز، ص 269.
[2] .عرفان، حسن، کرانه ها «مشروح مختصر المعانی»، ص22.
[3] .عبادی، ندا، «بررسی اثر بخشی آموزش مثبت نگری بر افزایش امید به زندگی»، روان شناسی و دین،ش10.
 
 
 
کلید واژه ها:
شفا , زیارت با معرفت , آثار زیارت , طهارت , مثبت اندیشی 

نظر شما
نام
پست الكترونيک
وب سایت
نظر
نسخه قابل چاپ
انتظار امام از محبان و زائران
بارگاه امام، مأمن دلها
  • 1396/1/2 چهارشنبه بارگاه امام، مأمن دلها
    امامان، مظهر بندگی و اطاعت به درگاه خدا بوده اند، سخنان و رفتارشان یادآور خواست و رضای الهی بوده است. برای خدا زیسته و برای خدا جان داده اند و از این رو حرم و بارگاهشان، مایه یاد پروردگار....
    زیارت با معرفت
سلامی با معرفت
  • 1395/12/25 چهارشنبه سلامی با معرفت
    امام کسی است که حلال الهی را حلال می شمارد و حرام الهی را حرام می داند، حدود و قوانین خدا را اجرا می کند و دین الهی را پاس می دارد و...
    زیارت با معرفت
چهار لطف بزرگ
  • 1395/12/18 چهارشنبه چهار لطف بزرگ
    وقتی زیارت کرد و خواست از حرم بیرون برود، به غلامش گفت: «ای غلام، علی بن موسی الرضا (علیه السلام) را شاهد می گیرم که به آنچه می گویم، عمل کنم...
    کرامت رضوی
سزاست که محروم بمانم؟
  • 1395/12/18 چهارشنبه سزاست که محروم بمانم؟
    زائر هنگام بروز مشکلات یا بیماری وقتی از همۀ اسباب ناامید شد، امید به سبب فرامادی پیدا می کند و یکی از جایگاه هایی که در تحقق این امید مؤثر است، اماکن زیارتی...
    زیارت با معرفت
 
 
ارسال نظر
ارتباط با ما
نشانی: مشهد مقدس، حرم مطهر امام رضا علیه السلام، صحن جامع رضوی، ایوان غربی
تلفن: 32212008-051
فکس: 32003552-051
صندوق پستی: 91735/517
ایمیل: razavi@aqr.ir