.
.
 
 
 

 
 
ارسال به دوستان
 
ارسال به دوستان
  • ارسال به دوستان
  • اضافه كردن به ليست دلخواه مرورگر
  • تعیین صفحه پیش فرض مرورگر
  • چاپ
  • آر.اس.اس
  • آمار بازدید
    تعداد بازدید از سایت: 144777804
    تعداد بازدید این صفحه: 2057751
    در امروز: 62765

نام ارسال کننده :  
ایمیل ارسال کننده:
نام دریافت کننده :
ایمیل دریافت کننده :  
موضوع ایمیل :
کد تصویری :
 
×
چهارشنبه 15/10/1395

 سفر به همه جای دنیا تنها با یک کلیک

شریعت اسلام مخالفتی با ابزارهای رسانه‌ ای نوین و امکانات انتقال سریع اطلاعات ندارد، هر چند مشروعیت بهره‌ مندی از این ابزارها از نگاه شریعت به معنای جواز مطلق این قبیل ابزارها و امکانات نیست

پیش از هر چیز باید به این سؤال بپردازیم که آیا دین اصولاً ارتباطات اینترنتی را تأیید می کند یا خیر؟ شاید برخی گمان کنند که مشکل اصلی این ارتباطات رسانه‌ ای مانند ایمیل و چت و شبکه‌ های اجتماعی مانند فیس بوک و ... از نظر اسلام، عمومی، گسترده و همچنین نوین بودن این ابزار است که حد و مرزی نمی شناسد و در نتیجه قابل  کنترل نبوده، همچنین اوضاع و احوال ساختارهای سنتی و رایج را بر هم زده است. در حالی  که اصولاً داستان از این قرار نیست و دین، هیچ مشکلی با ابزار و امکانات جدید نداشته؛ بلکه با آن همراهی داشته و از آن استقبال می کند تا جایی که می توان گفت انبیای الهی در زمرة اولین بهره برداران از ابزارهای خاص رسانه ای بودند؛ مثلاً در زمانی که انسان ها مسئولیت انتقال پیام ها و اخبار را با هزار مشکل و مشقت بر عهده داشتند، حضرت سلیمان (علیه السلام) از هدهد به عنوان ابزار ویژه این کار بهره می برد.
پس دین و اسلام به طور عادی با این ابزار و امکانات مخالفتی ندارد، در عین  حال باید توجه داشت که لازم است در نوع و کیفیت استفاده از این ابزار دقت و حساسیت به خرج داده شود؛ زیرا ممکن است در شرایط خاصی این ابزارها از منظر شرع با محدودیت های گوناگونی مواجه شوند.

 
شریعت اسلام مخالفتی با ابزارهای رسانه ای نوین و امکانات انتقال سریع اطلاعات ندارد، هرچند مشروعیت بهره مندی از این ابزارها از نگاه شریعت به معنای جواز مطلق این قبیل ابزارها و امکانات نیست و چه بسا برخی از این امکانات به دلیل برخی پیامدهای منفی و مفاسد احتمالی ممنوع باشند یا در کمّ و کیف استفاده از این ابزارها محدودیت هایی تعریف شده باشد که باید این امور را به دقت شناخت و بر اساس این قوانین عمل کرد.

محدوده های حلال و حرام در اینترنت
1. ورود ممنوع حتی شما دوست عزیز!
 اولین سؤالی که در ورود به عرصة اینترنت مطرح می شود، مسئله امکان ورود به هر سایت و وبلاگی است و این که آیا این گشت  وگذار آسان، از نگاه شرع آزاد است یا خیر؟ باید توجه داشت که از نظر فقهی وقتی فضایی- هر چند مجازی – وجود دارد که منعی برای ورود دیگران در آن ایجاد نشده، اصل اولیه حلال بودن ورود به این فضا است مگر آن که مانعی برای این حلّیت و جواز وجود داشته باشد و دلیلی شرعی بر حرمت آن ایجاد شود.
اگر فضایی اینترنتی جزو فضاهای شخصی محسوب شده که اجازة ورود به آن برای عموم داده نمی شود - مانند صفحة شخصی ایمیل افراد و ... نمی توان با استفاده از ترفند های نرم افزاری و سیستم های هک، وارد آن شد و از کمّ و کیف نامه  نگاری یا ارتباطات دیگران مطلع شد، زیرا این کار در عمل تفاوت چندانی با ورود به خانة دیگران و سرک کشیدن در آن ندارد و مصداق تجسس ممنوع در اسلام محسوب می شود.
 

 
همچنین اگر فضاهایی در اینترنت در حوزة فضاهای خصوصی مراکز حقوقی به حساب بیاید مانند مراکز اطلاعاتی و بانک اطلاعات و مشخصات کاربران و ... یا سیستم های کنترلی مراکز حساس نظامی و تحقیقاتی و ... باز نمی توان به صِرف غیر شخصی  بودن این مراکز، به خود اجازة ورود به این سایت  ها و یا بخش های فعال را داد؛ زیرا جدا از مسئلة تصرف در حریم دیگران، نفس هک  کردن حریم اشخاص حقیقی یا حقوقی از نظر قوانین رایانه ای کشور مصوب سال 1388 جرم تلقی شده و از این جهت هم جایز نخواهد بود.[1]
 
1- 1. داغ ترین مطالب +18
دربارة سایت ها و وبلاگ  هایی که ظاهراً ممنوعیتی از ورود به آنها وجود ندارد، بلکه گردانندگان آنها بسیار مشتاق جذب مخاطب بیشتر هستند نیز محدودیت های شرعی وجود دارد تا انسان خود را از ورود به هر پایگاه مجازی آزاد نبیند؛ در واقع از نگاه شرع نمی توان خود را در فضای بی  در و پیکر سایبری رها دید و به وب گردی بی  قاعده مشغول شد؛ بلکه ورود به برخی سایت ها و وبلاگ ها می تواند ممنوعیت شرعی داشته باشد، نمونة این موارد ممنوع، سایت هایی هستند که مشخصاً برای اهداف جنسی و عرضة محصولات مرتبط با این عرصه اعم از تصویر و فیلم و متن و... شکل گرفته اند که متأسفانه میزان این سایت  ها هم کم نیست.
بدیهی است ورود به این سایت  ها همان و گرفتار شدن به گناه همان، در نتیجه کسی که می داند در این مکان ها آلوده به گناه خواهد شد، برای جلوگیری از مقدمة گناه باید از وارد شدن به آنها نیز خودداری کند و برخی مراجع هم به طور مطلق ورود به این سایت ها را غیر مجاز دانسته اند.[2]
نمونة دیگر از این موارد، سایت  های تبلیغاتی یا سایت  های زرد هستند که همه چیز در آنها یافت می شود و هر چند به طور خاص سایت غیر اخلاقی محسوب نمی شوند؛ اما خبرهای آنان مشتمل بر تصاویر یا مطالب نامناسب است مثلاً به انتشار تصاویر خصوصی بازیگران یا دیگر هنرمندان داخل کشور اقدام می کنند که در مواردی این حرکت و مشاهده این تصاویر جایز نیست.
 همچنین به نشر اخبار دروغ و یا انتشار خبرهای مخفی و خصوصی برخی اشخاص می  پردازند که نشر و ترویج این موارد مصداق افشای اسرار یا تخریب شخصیت و آزار روحی برای فرد مسلمان که همة این عناوین، مصداق اعمال حرام است.
 
2-1. ضد نظام؛ ضد خدا!
مشکل جدی تر مربوط به سایت  هایی است که در زمرة سایت  های ضد انقلاب محسوب می  شوند و هیچ ابایی از نشر دروغ و اکاذیب دربارة اشخاص حقیقی و حقوقی نظام و تخریب جایگاه و اهداف و آرمان  های آنان ندارند و ده ها خبر دروغ و شایعه باطل را با اخبار و وقایع صحیح مخلوط می  کنند و یا فیلم  ها و پویانمائی  ها و کلیپ  های گوناگونی را برای تخریب مقدسات نظام جمهوری اسلامی در درون خود قرار می دهند.
طبق نظر برخی مراجع مشاهدة این گونه محصولات شرعاً جایز نیست[3] و نباید به بهانة آگاهی از حرف و حدیث های دشمن، در معرض هجمه های فرهنگی او قرار گفت و یا لااقل سیاهی  لشکر او شد و آمار مخاطبان او را بالا برد.
 
بدتر و بسیار خطرناک تر از این، سایت  ها و پایگاه  هایی هستند که رسماً در مقام تخریب یا توهین نسبت به باورهای دینی افراد برمی  آیند و هجمه های گسترده ای را علیه باورهای دینی مخاطبان به ویژه نسل جوان سامان دهی می کنند.
 
تجربه نشان داده که هر اندازه مطالب این پایگاه  ها برای کارشناسان خبره و مطلع از منابع دینی و تاریخی و همچنین آشنا با فوت و فن شیوه  های مغالطه و استدلال  های فریبنده و غیرمنطقی بی  ارزش و حتی مضحک است، برای مخاطبان عام و غیرکارشناس در حوزة مباحث دینی و منطقی می  تواند مخرّب و بسیار تأثیرگذار باشد.
هر چند اسلام با آزادی اندیشه مخالفتی نداشته و شنیدن همة دیدگاه ها را در فضای مناسب و با حضور کارشناسان مربوط جایز و حتی مطلوب می داند، به جهت تأثیرات منفی و مخرب این هجمه های فرهنگی، مراجعه به این پایگاه ها چیزی شبیه خرید و مطالعة کتب ضاله است که به تصریح همة مراجع نادرست و غیرجایز محسوب می شود.
 
منبع: کتاب کلیک های حلال و  حرام، رهنمای109، معاونت تبلیغات و ارتباطات اسلامی
 

----------------------------------------------------------
پی نوشت ها:

[1]. قوانین رایانه‌ ای کشور.
ماده 1: هرکس به ‌طور غیر مجاز به داده‌ ها یا سامانه‌ های رایانه‌ ای یا مخابراتی که به وسیلة تدابیر امنیتی حفاظت شده، دسترسی یابد به حبس از 91 روز تا یک سال یا جزای نقدی محکوم می‌ گردد.
ماده 12: هرکس به‌ طور غیرمجاز داده‌ های متعلق به دیگری را که در اختیار صاحب آن است برباید به جزای... محکوم می گردد.
[2].http://makarem.ir/Question.
[3]. آیت الله خامنه‌ ای؛ اجوبه الاستفتائات؛ سؤال 1206 و 1184.
 
کلید واژه ها:
شبکه های اجتماعی , فضای مجازی , حلال و حرام , سایت های غیر اخلاقی 

نظر شما
نام
پست الكترونيک
وب سایت
نظر
نسخه قابل چاپ
از شیر مرغ تا جان آدمیزاد
سخاوت در سیره امام رضا (علیه السلام)
  • 1395/9/17 چهارشنبه سخاوت در سیره امام رضا (علیه السلام)
    پس از صرف غذا نگاهی کرد و فرمود متکا را بلند کن و آنچه زیر آن است بردار! دینارهای زیادی بود، همه را برداشتم و برخاستم تا بیایم. امام (علیه السلام) چند خدمتکار را فرمود تا درِ خانه ام مرا همراهی کنند. وقتی به خانه رسیدم...
    آشنایی با امام
حریم خصوصی در رایانه های مشترک
  • 1395/8/8 شنبه حریم خصوصی در رایانه های مشترک
    برادر بزرگتر، خود را ملزم می‌داند که به جهت کنترل رفتارهای خواهرش از جزئیات دل مشغولی ها و اسرار او آگاه باشد و با این توجیهات با نرم افزارهای هک و ... به این فایل های خصوصی وارد می شود. روشن است که ...
    خانواده بهشتی
عفّت کلام و نگاه در فضای حقیقی و مجازی
نقش امامت در جامعه (نقش های سیاسی، اجتماعی، قانون گذاری و ... )
 
 
ارسال نظر
ارتباط با ما
نشانی: مشهد مقدس، حرم مطهر امام رضا علیه السلام، صحن جامع رضوی، ایوان غربی
تلفن: 32212008-051
فکس: 32003552-051
صندوق پستی: 91735/517
ایمیل: razavi@aqr.ir